23 Mayıs 2009 Cumartesi

Umutsuz Romantik Bir Adamın Günlük Acıları 18


27 Mart, Doğum günün

İçeriden gelen martı sesleri evin ihtiyaçlarıyla ilgilenmeyen baban ve o sesler annenin öfkeli hali.Annen çok eziyet ederdi babana veya sen de öyle olduğuna inanırdın.Annene kızardın...Annen olacaksın ve başka bir dilde aslında onaylamadığın bir davranışı martılara uygulayacaksın.Onları kov, bugün doğum günün, ama onlara kızma...Aslında içeride kimseler yok.Annen ve baban sessizce seni doğuruyorlarSene 19…

***

Dün şehre geldin ve artık şehir senin şehrin değil.
Şehirde her kafamı bir yere çevirdiğimde garip bir şekilde sanki seni birdenbire görecekmişim gibi hissettim. Ama anladım ki sen şehirsin, Şehir de sen… İç içe geçmiş, ayrılmaz birliktelik. İlk defa birisi için böyle bir hisse kapıldım.
Bir şehir bir insanla bu kadar özdeşleşir. Neden böyle hissettim onu da bulamadım… Belki karmaşası, kalabalığı ama o karmaşa ve kalabalıkta bile kendine has bir düzeni. Çeşit çeşit insan profili. Değişken. Nostaljisi ama yanında da günü yakalaması. Eski ile yeniyi garip bir şekilde harmanlaması. Romantizmi, aniden basan öfkesi … Ne yaparlarsa yapsınlar “beni kimse bozamaz, ben buyum” demesi. “Yerseniz, hatta isteyen sever, istemeyen sevmez” demesi. Burası çok kalabalık bir daha gelmem dense de vazgeçilmez olunması.
Ne olursa olsun benim için her zaman yerin hep farklı oldu. Hep de öyle kalacak … Aynı şehir gibi….

***
“Okuma Kulübü buyurun!” dedi çevirdiğin numara.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder