22 Aralık 2012 Cumartesi

Seni Çok Sevdim



Seni sevdim
Kör sokaklar tanık
Yıkık evler solgun yüzler
Bir deniz kıyısından apansızın kaçış
Ve kalbin olan hayatıma varış

Apansızın orda o saat o güneşte
İki beden yarım bir güneşlik altında
Dalgalardan söz ederken sen, başım bulutlarda
Aşkıma hece ararken kum taneleriyle boğuşuyorum
Dudaklarında yarım kalmış öpüşlerim boğum boğum

Şimdi bu küçük adadan, kıta kadar büyük varlığına
Sesleniş bir defter içine gizlenmiş
Nereye baksam piyanonun siyah beyaz parmaklarında
Evet’leri görüyorum hayır’ları çoktan görmüşüm
Yarınlarımıza diz çökmüşüm

Hayır. Gözyaşlarım hiç kâr etmez
Yedi bucak sekiz şehir dolaşmışım seni bulmak için
Göğsümdeki sızı haritam olmuş, dudaklarımdaki sedef kutup yıldızım
Sen parla ve koş. Nereye? Ama sen neredeysen ben oraya
Doğru adımlarım gezegenlerle konuşmada

Sedef kırıldıysa üzülme demiş Rumi
Âşığın kırık faylarının altında inciyi bulacaksın
Gövdem siper mana aynalarına ruhum gezgin
Seni hiçbir zaman sevmediğim kadar seveceğim
Yıldızlar kayar ancak parmaklarımın acısından ellerimin

Seni çok sevdim
Duymadın gözlerin bendeyken bile
Sadece bu iç sözü fısıldamak için bağırıyordum
Beni duyman tıkanıp kalmış boğazımın düğümlerinde
Seni çok sevmek yetermiş gibi bize

Seni sevdim
Kaç şehirde? Hiçbirinde…
Büyük bir odada
Bir gözümde siyah bir gözümde beyaz
Seni sevmek bu kadar mı sana varmaya az

Defterleri okuyorum
Hiç yazılmamış
Şiirleri
Söylenmemiş
Bilinmemiş

Çıkıp geliyorsun Ay’ın arkasından
Bulutsun belki ama yağmur ayları var sözlerinde
Sarılıyorsun, beni doğuran kollardayım ve
İsyan ediyorum beni daha önce doğurmayan rahime
Ellerim tutuluyor gözlerim kitleniyor sensizce yine

Seni sevdim
Çok sevemezdim
Körlük engel olurdu ve güneş bazen
Göğsümde toplamıştım hayatımın inkâr zamanlarını
Bir sen oluyordun bir hayatım ve bir gül sarı

Yaklaşana kadar güneşe gül bahçesi
Eriyen taçyapraklara cevaptı suyun ergime noktası
Yosun bilir balık bilmez bu âlemde yanmayı
Ve sen bilirdin ölmeyi
En iyi son ihtimallerinde dirilmeyi

Seni seviyordum
Çimenler uzadıkça
Güneş ufukta yassıldıkça
Seni seviyordum
Ve senden beni ummuyordum

Güneş beni anlar
Ay beni yerden göğe koyar
Aşk dediğin iki damla suyu âlemin
Çalkandıkça sözlerinde diyar diyar
Seni içerim her yaz kanarım her bahar


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder